Amfibieën en Reptielen
Nederland kent 16 soorten inheemse amfibieën, en 13 soorten reptielen. In vergelijking tot de meeste andere landen in de wereld een klein aantal. Amstelveen heeft best een bijzonder plekje in de Nederlandse herpetologie (de wetenschap die zich met deze diergroepen bezighoudt ) Dat komt door het voorkomen van de Ringslang rond de Amstelveense Poel. Verder komt deze prachtige (niet giftige!) slang in West-Nederland alleen in de Zuid-Hollandse plassen, langs de Diemerzeedijk en de Waterlandse ijsselmeerkust voor. Helaas zijn er nooit Ringslangen in de drie heemparken gezien. Toch is het niet ondenkbeeldig dat dit in de toekomst gaat gebeuren. De afgelopen jaren zijn er stukken van het Amsterdamse Bos langs de Hoornsloot geschikt gemaakt. Door het creëren van zonplekken, het opwerpen van broedhopen (ze leggen hun eieren in hopen mest en verterend materiaal) en het maken van natuurlijke oevers hoopt men dat de slang zich vanuit de Poel naar het noorden uitbreidt. Momenteel komen er geen andere inheemse reptielen in of om de parken voor. Toch zijn er twee soorten die we wel moeten melden. Tot het eind van de jaren 70 van de vorige eeuw werden er in de Doorbraak regelmatig hazelwormen, zelfs jonge exemplaren gezien. Vooral ronde Gaultheria. Een verhaal apart is dat van de Roodwangschildpad. Deze Noord-Amerikaanse zoetwaterschildpad komt al vanaf de jaren 70 voor in de Braak. Uiteraard betreft het hier losgelaten huisdieren. Er worden soms 4 exemplaren tegelijk gezien Vooral zonnend op een boomstronk in het water. Roodwangschilpadden kunnen prima in ons klimaat overleven, voortplanten lukt ze echter niet.
Amfibieën zijn er volop in de parken te vinden. Als u in het voorjaar aan de waterkant in een van de parken kijkt is er een flinke kans dat u parende Padden of Bruine Kikkers ziet, soms honderden tegelijkertijd. Ook kunt u daar kikkerdril of paddensnoeren zien. Een moeilijkere soort(groep) is de Groene Kikker. Hoewel we ze veel zien en horen, is het ingewikkeld om de kikkers op soort te brengen. In Nederland Komen drie soorten groene kikkers voor. De Poelkikker, de Meerkikker en de Bastaardkikker. Meer- en poelkikker zijn niet erg moeilijk van elkaar te onderscheiden. Een probleem is echter dat door onderlinge kruisingen ooit de Bastaardkikker is ontstaan. Deze soort bastaardeert met beide andere soorten en dan wordt het een stuk moeilijker. Gezien de verspreidingskaartjes is het waarschijnlijk dat we in de parken met de Meerkikker en/of de Bastaardkikker te maken hebben. In 2000 en 2007 werden er in het Thijssepark twee kikkers gezien die de kenmerken van de, op de Bruine Kikker lijkende, Heikikker hadden. Maar met zekerheid zijn ze niet vastgesteld. Salamanders geven minder problemen. In de parken planten alleen Kleine Watersalamanders zich voort. Tijdens het spitten in het winterhalfjaar komen we ze regelmatig, en vaak in flinke hoeveelheden, tegen. In het begin van de jaren 80 vond de beheerder van de Heemkruidenkwekerij in de Braak onder een stekbak twee Vuursalamanders. Deze zeer zeldzame soort komt in Nederland alleen in Zuid-Limburg voor. Het moet hier dus wel om ontsnapte of, losgelaten terrariumdieren gaan.
