Seizoenen
O! ’t ruischen van het ranke riet!
Hoe dikwijls dikwijls zat ik niet
nabij den stillen waterboord,
alleen en van geen mensch gestoord,
en lonkte ’t rimplend water na,
en sloeg uw zwakke stafjes ga,
en luisterde op het lieve lied,
dat gij mij zong, o ruischend riet!
Met dit prachtige gedicht van Guido Gezelle nemen wij voor dit jaar weer afscheid van het ruisend riet in Heempark De Braak. Ook het moment om afscheid te nemen van het seizoen-van-de-vallende-bladeren.
Het riet is weer afgemaaid. De open ruimte rond de plas is weer zichtbaar groter geworden.( foto 1 en 2) Om het rietland in stand te houden, moet het elk jaar gemaaid worden. Daarbij verwijder je tevens ook het houtopslag van o.a. Berken en Elzen. Doe je dat niet dan verandert het rietland op den duur in moerasbos.
Wij proberen de successie tegen te houden, dat gaat lang goed, maar op den duur wordt het rietland toch vaster; beter beloopbaar. Ruigtekruiden als Gele lis, Moerasspiraea en Grote valeriaan doen hun intrede langs waterkant en bosrand. Daar zijn veel voedingsstoffen voorradig . Water bevat nu eenmaal meer stoffen en bladeren zorgen ook voor een rijkere grond. Soorten van natte, zure en enigszins voedselarme bodem houden het op het middendeel, ver van kant en rand, nog lang vol. Veenpluis, met zijn katoenachtige vruchtpluizen, en het vleesetend Ronde zonnedauw groeien er tussen het Veenmos.
Het maaien werd voorheen gedaan met een zeis. Zwaar werk, vooral je armen. (foto 3) Met de komst van allerlei machines, zoals bosmaaier, werd het wel minder zwaar , maar wel luidruchtiger. (foto 4) De laatste jaren worden de meeste stukken met een bijna geluidloze vingerbalk gemaaid.
Een deel van het riet wordt gebost en als isolatie, tussen plantenschalen op de kwekerij, gebruikt. Ook bij de opstapplaatsen voor schaatsers leggen wij enkele rietbossen.
Rond deze plas in De Braak is het een uitgelezen plek om het wisselen der seizoenen te beleven. Iets wat in deze 24 uureconomie niet meer vanzelfsprekend is. Kies hiervoor een vaste plek en zie de veranderingen in de loop van het jaar aan je voorbijtrekken.
Winter: Geluid van de rietmaaiers. Het binden van de rietbossen. De ruimte is opeens groter. Geel/bruin en wit zijn de kleuren.
Voorjaar: Ontwakend rietland na een periode van relatieve rust. Langzaam komt het frisgroen tevoorschijn.
Zomer: Het riet schiet omhoog om tegen het einde van de zomer zijn grootste hoogte te bereiken. Bijna twee meter hoog. De ruimte lijkt weer beperkt. Vele tinten groen bepalen het beeld.
Najaar: Zilveren pluimen ruisen in de wind. De groene stengels zie je geleidelijk veranderen in goudgeel. Rijpend riet.
Column, Eric B